Modern Japon felsefesinin öncüsü ve Kyoto Okulu’nun kurucusudur. Tokyo İmparatorluk Üniversitesinde felsefe eğitimi gördüğü yıllarda Batı düşüncesiyle derin bir bağ kurarken, eşzamanlı olarak geleneksel Zen meditasyonu pratiklerine yöneldi. Yaşamı boyunca Doğu’nun sezgisel kavrayışıyla Batı’nın rasyonel metodolojisini kökten bir sentezde birleştirmeye çalıştı. Hegel felsefesi, fenomenoloji ve mistisizmi harmanlayan kendine özgü metafizik sistemiyle, Japon düşünce dünyasını küresel felsefe sahnesine taşıyan en etkili figür oldu. 1911 yılında yayımlanan başyapıtı İyi Üzerine Bir İnceleme (Zen no Kenkyū), Doğu felsefi mirasının çağdaş Batı terminolojisiyle yeniden inşa edildiği kurucu bir anıt niteliğindedir.
